Önceki akşam Bayern Münih-PSG maçını seyrederken aklım kulübüm Fenerbahçe’deydi…
Hatırlayabildiğim tarihi ile 9 yaşından beri Fenerbahçe’nin sadık bir taraftarıyım.
10 veya 11 yaşımda, üzerimde Lefter’in efsane çubuklu forması, tozlukları ile çekilmiş fotoğrafım, hala gurur kaynağımdır ve albümünün baş köşesinde duruyor.
Avrupa liglerinde üçüncü maçta Nice’e yenilip elendiğimiz gece, İzmir’in rutubetli bir gecesinde buz gibi yatağımı, sabaha kadar gözyaşlarımla ısıttığımı, rahmetli anneciğimi de nasıl üzdüğümü hala dün gibi hatırlıyorum.
Önceki gece frankofon ben ve “Almancı Hasan” aynı görüşteydik
Önceki gece olağanüstü bir maç seyrettik.
Son yıllarda seyrettiğimiz en… En güzel futbol karşılaşmalarından biriydi…
Sadece ben değil, Galatasaraylı Hasan Cemal de aynı görüşteydi.
Ben eski bir Paris vatandaşı olarak PSG’yi; o babadan kalma Almancılığı ve orada yaşadığı yıllarda Werder Bremen’in amatör takımının eski bir futbolcusu olarak Bayern’i destekliyordu.
Türklerin çoğu Barcelona’yı destekler ama ben Real Madrid’i
Bu arada belirteyim.
Türkiye dışında sempatizanı olduğum iki takım var.
Türklerin çoğu Barcelona’yı destekler, bense Real Madrid sempatizanıyım.
Türklerin çoğu Arsenal’i destekler, bense işçi sınıfı ve Alex Ferguson’un takımı Manchester United sempatizanıyım…
Hem de çok eskiden beri…
“Busby Babes” diye bilinen takım, 1958’de bir uçak kazasında neredeyse yok olduğunda da ağlamıştım.
Beatles yaşlarımın efsane George Best’inin de takımıdır MANU.
Ekranda Allianz Arena’yı seyrederken aklıma gelen
Önceki gece o maçı imrenerek seyrettim…
Bayern Munich’in, dünya stat konseptini değiştiren Allianz Arena’sını seyrederken aklıma bizim stat geldi.
Benim için hala Türkiye’de maç izlemenin en zevkli olduğu stattır.
Nedense bana MANU’nun Old Trafford’unu hatırlatır.
Türkiye futbolunun makus talihini değiştiren stat
Türkiye’de futbolun makus talihini değiştiren stadıdır o…
Futbolun sadece zeminde oynanan bir “Şey” olmadığını, bunun aynı zamanda bir “Entertainement eko-kültürel sistemi” olduğunu Türkiye’ye gösteren ilk adımdır o.
Rahmetli Özal’ın Bolu stadını çimlendirmesiyle başlayan, futbol altyapısını yenileme devriminin ikinci ayağıdır.
Bu stadın üzerini hüzünlü bir toz örtmeye başladı
Buraya her adımımı attığımda, tabi ki aklıma Aziz Yıldırım gelir.
Önümüzdeki dönem için de gelir.
Stadımız bu haliyle ilk açıldığında Türkiye’nin açık ara en ileri spor alanıydı.
Ama artık üzerine yavaş yavaş hüzünlü bir toz örtülmeye başladı.
Yenilenmesi gerekiyor stadımızın.
Yine açık ara ön sıraya geçmesi gerekiyor.
Biz Fenerbahçelilerin bir “Homo Faber’e” ihtiyacı var
İşte bunu düşündüğüm anlarda aklıma yine Aziz Yıldırım geliyor.
Yine bir “Homo Faber’e” ihtiyacımız var.
Yani “Yapan, üreten bir insana…”
Bir lidere…
Ülker Arena’da Jack Nicholson gibi kenarda oturmanın hazzı
Fenerbahçe basketbol takımının en tutkulu taraftarlarından biriyim.
Kim bilir kaç maçta, Jack Nicholson’un, Lakers’in eski adıyla “Staples Center’ında” oturduğu parke zeminin kenarındaki koltuklarda Aziz Bey’le yan yana maç seyrettik.
O’nun basket bilgisine, Avrupa’daki bütün oyuncuları tek tek tanıyışına biraz da hayretle tanık olmuştum.
Bir Fenerbahçeli olarak kişisel albümünde, çubuklu forma ile fotoğrafımın yanında bir kare daha var.
Basket takımımız İstanbul’da ilk Euroleage şampiyonluğu aldığı maçta stadın ortasındaki kutlama fotoğrafında arka sırada ben de vardım.
O gece soyunma odasına giren şanslı Fenerbahçelilerdendim.
Seyircisi yüzde 40 kadın olan bir arenaya bakarken
Ne yazık ki Aziz Bey ayrıldıktan sonra takımımın maçlarını hep ekranda izledim.
O arenanın yapılmasında Murat Ülker’in büyük katkısı vardır.
Aziz Bey’le onun vizyonu yan yana gelince Euroleage’in en heyecan verici salonlarından biri ortaya çıktı.
Sadece takımımızla değil, seyircimizle de gurur duyuyorum.
Yüzde 40’a yıkını kadın ve genç, hatta çocuk olan müthiş bir seyircimiz var.
Holiganlığa zerre kadar itibar etmeyen, yüzde 100 Avrupalı bir seyirci bu.
Ama o arena artık bize yetmiyor.
Bir NBA arenası kadar olmasa bile ona yakın yeni bir arenaya ihtiyacımız var.
Ekrandan o salona her baktığımda aklıma yine Aziz Bey geliyor.
Bir “Homo Faber’e”; yapan ve üreten bir insana, bir lidere ihtiyacımız var yine.
Ben de şampiyonluk özlüyorum ama içimde bir de MANU var
Her Fenerbahçeli gibi ben de elbette şampiyonluk özlemi içindeyim.
Ama bazı Fenerbahçeliler gibi, şampiyonluğu tek takıntı haline getirmiş bir getirmiş bir.
Manchester United, Sir Alex’in ayrıldığı günden beri şampiyonluk yüzü görmedi.
Ama MANU yine dünyanın en kıymetli takımlarından biri.
Bu pazar Barcelona’da şunu düşüneceğim
Real Madrid bu yıl dökülüyor.
Ama bu pazar Barcelona’da yine onu aynı keyifle izleyeceğim.
Ve orada, stadın yenilenmiş koltuklarında otururken, şunu da düşüneceğim.
Bu stadı yapan da bir zamanlar Aziz Yıldırım’ın yönetim kurulundan bir insandı.
Nihat Özdemir…
Tabi ki o statta otururken yine Aziz Yıldırım’ı hatırlayacağım ve içimden şu geçecek:
Bizim bir “Homo Faber’e”, yani yapan, üreten bir lidere ve onun gibi düşünecek yöneticilere ihtiyacımız var.
Önceki gece PSG ve Bayern’den sadece birer futbolcunun adını biliyordum
Dün Bayern-PSG maçını izlerken şunu da düşündüm.
Futbola bu kadar meraklı bir insanım, ama, önceki gece bence gerçek finali oynayan iki takımdan da adını bildiğim futbolcu sayısı bir elin beş parmağı kadar bile değildi.
PSG’den Dembele…
Bayern’den de bir tek Harry Kane…
Oysa daha önce elenen Real Madrid takımının neredeyse ilk 11’lerinin tamamının ismini biliyorum.
Önceki gece Alex’in geldiği ilk yılı hatırladım
Ama benim gözümde anonim isimlerden oluşan iki takım, bu yılın en güzel futbol oyununu ortaya koydular…
Demek ki bu oyunda “Takım ruhu” denilen bir şey var…
Yani Fenerbahçe’nin epeydir kuramadığı, yaratamadığı bir şey…
Tabii bunları düşünürken şunu da düşündüm.
Alex’in Fenerbahçe’ye geldiği ilk günleri…
Bizim aynı zamanda bir “Homo Inventor’a” ihtiyacımız var
Alex’in adını hiç duymamıştım.
Aziz Bey O2nu buldu ve getirdi…
Yani bizim Latincedeki deyişi ile, bir “Homo Inventor’a” da ihtiyacımız “Bulan, keşfeden bir insana…”
İşti bütün bunları düşündüğüm bir maç gecesiydi.
Bayern ve PSG bütün dünyaya, futbol denilen oyunun nasıl mükemmel bir şey olduğunu, bir story teller gibi anlatıyordu.
İşte o maçı seyrederken karar verdim: Oyum Aziz Yıldırım’a
O maçı seyrederken karar verdim.
Bu kongrede gidip Aziz Yıldırım’a oy vereceğim.
Çünkü onun bir iki yıllığına da olsa, yeniden bir “Homo Inventor” olarak gelip takıma rekabetçi ruhunu vermesini ve bir “Homo Faber” olarak da spor alt yapımızı 21’inci yüzyıla taşımasını istiyorum.
Ve sonra bir iki yıl içinde takımı, Fenerbahçe’nin yeni nesillerinin yönetimine bırakmak….
Yani arkadaş;
70 yıldır Fenerbahçe’yi destekleyen bir taraftar ve Kongre üyesi olarak oyum yine, yeniden Aziz Yıldırım’a…
